De competities in de ere- en eerste divisie kunnen eindelijk echt van start gaan. De transfermarkt is gesloten. Voor clubs die pech hadden, is het vervelend dat ze nu al op 0 uit 4 (of in die buurt) staan of onvoorzien puntenverlies leden en dus met een achterstand aan de echte competitie beginnen. Bij sommige ploegen hebben ze wel vijf à zes andere spelers in het basiselftal dan in de eerste competitiewedstrijd van een maand geleden. (Goed idee van Voetbal International om haar echte competitiegids nu pas uit te brengen)
Belachelijke situatie, waar ik me dood aan erger. Daarom was de column van Willem Vissers van vorige week in de Volkskrant mij uit het hart gegrepen. Hij schreef over ‘de vreselijkste weken’ van het voetbalseizoen. Met de simpele constatering dat – zonder uitzondering - alle voetballers zijn gefixeerd op betere contracten en meer geld en dat clubliefde dan ineens verdwenen blijkt te zijn. Prachtige, rake zin van Vissers: ‘Chagrijnige spelers willen niet meer voor hun club uitkomen, nadat ze een paar maanden eerder nog het clubembleem hebben gekust.’
Natuurlijk is het een oud verhaal. Willem mocht er bij Voetbalpraat op ESPN van de strenge gespreksleider Vincent Schildkamp ook niet ‘voor de 28e keer’ over beginnen. Maar ik was blij met de genoemde column. Ter bevestiging dat ik niet de enige overgebleven naïeveling ben die zich er elk jaar weer aan stoort. Ook Marco van Basten, toch niet de minste, ergert zich in hoge mate, vertelde hij bij Rondo op Ziggo. Waarom sluit je de transfermarkt niet gewoon een halve maand eerder, vroeg hij zich af. Of begin je een halve maand later met de competitie? Zo simpel zou het inderdaad kunnen zijn. Tegenover Van Basten aan tafel bij Rondo zaten Rafael van der Vaart en Khalid Boulahrouz. Zij haalden hun schouders erover op. Dat is ook de houding van de grote meerderheid in de voetballerij. Het is nu eenmaal zo, klaar.
Deze berusting is het ergste van alles. Vissers concludeerde in zijn column dat er geen serieuze poging wordt ondernomen om de situatie te veranderen. Het is de macht van de grote clubs (lees: rijke geldschieters) die nog even een legertje voetballers wil aantrekken als de competitiestart is tegengevallen. Mijn voormalige AD-collega Sjoerd Mossou legde dat in zijn column – twee dagen na die van Vissers – nog maar eens uit. ‘De eliteclubs hebben alle touwtjes in handen in het poppenspel’. Sjoerd lijkt inmiddels ook tot de berustende meerderheid te behoren.
Eigenlijk zou ik liever geen voetbal meer willen kijken, omdat het één groot toneelstuk cq poppenspel is en ik daarvoor beter in het (poppen)theater kan zijn. Maar aan de andere kant is het ook zo’n leuk spelletje…
Hans Klippus
