Tal van sportfotografen gingen in de leer bij Poppe de Boer, die woensdag 3 mei thuis op 81-jarige leeftijd overleed. Koen Suyk, Olaf Kraak, Paul Vreeker en Toussaint Kluiters spreken nog altijd vol lof over hun leermeester van wie ze het vak leerden voordat ze alle vier de stap naar het ANP maakten.
,,Hij maakte waanzinnig goede sportfoto’s, een pure vakman”, zegt Paul Vreeker in het Haarlems Dagblad. Technisch was Poppe de Boer als fotograaf heel goed, aldus Vreeker. Dat was belangrijk in een tijd dat digitale fotografie nog niet bestond. ,,Hij kon een negatief lezen, in één keer maakte hij een goede afdruk.”
Voor Olaf Kraak was Poppe de Boer de eerste werkgever. ,,Ik belde hem en zei: ik kan niks, maar wil wel alles leren.” Kraak mocht langs komen en werkte zeven jaar voor het fotobureau van Poppe de Boer. ,,Hoe mooi kan het zijn, ik kreeg een auto, salaris, opdrachten en leidde een onbezorgd leven.”
Poppe de Boer kon zich uitleven op sportfoto’s. Het Haarlems Dagblad was lang zijn belangrijkste opdrachtgever. Het fotobureau nam hij over van zijn vader, Cees de Boer, die in 1945 met fotograferen was begonnen. In 2005 nam Vreeker, die er tussen 1976 en 1982 in dienst was, samen met Toussaint Kluiters het bedrijf over. Onder de naam United Photos werken ze voor onder meer Reuters, ANP en verschillende dagbladen.
Bij de wisseling van de wacht liet Poppe de Boer beeldend kunstenaar Kees Verkade een standbeeld van hem maken, dat een plek kreeg aan de Parklaan in Haarlem waar het fotobureau jarenlang gevestigd was. In 1969 werd Poppe de Boer verkozen tot fotojournalist van het jaar. De collectie van Fotopersbureau De Boer (1945-2005) is met 2 miljoen beelden opgenomen in de beeldbank van het Noord-Hollands Archief. Twee jaar geleden raakte Poppe de Boer verlamd. Sindsdien bewoog hij zich voort in een rolstoel.
