Vincent Schildkamp was als perschef van Curaçao geen politieagent

De trainingen voor de marathon van Berlijn schoten er bij in, maar Vincent Schildkamp had zijn avontuur als perschef van WK-debutant Curaçao voor geen goud willen missen. De commentator-presentator van ESPN kijkt terug op vijf onvergetelijke weken.

Door Peter van der Meeren

Vincent Schildkamp (51 jaar en sinds 2013 werkzaam bij ESPN, voorheen FOX) kwam medio mei in beeld bij de Federashon di Futbol Korsou toen de Curaçaose voetbalbond een opvolger moest zoeken voor Kees Jansma. Laatstgenoemde bedankte voor de eer nadat Dick Advocaat alsnog besloot om als trainer-coach met de Curaçaose selectie mee te willen naar het WK voetbal. Dit ging ten koste van Fred Rutten, en de wijze waarop dit tot stand kwam, deed Jansma besluiten om zijn taak als perschef beschikbaar te stellen.

Vincent Schildkamp (links) tijdens de persconferentie in Noordwijk, met naast zich aanvoerder Leandro Bacuna en bondscoach Dick Advocaat.

Vincent: hoe kwam de Curaçaose voetbalbond bij jou terecht?

,,Ik ken Dick vanuit mijn werk al jaren. Tijdens interviews hebben we een prima klik; wellicht komt dat omdat we beiden uit Den Haag komen. Maar na het vertrek van Kees werd het balletje aan het rollen gebracht door Anouar Amrani, die rond de selectie van Curaçao de sociale media verzorgde. Anouar en ik hebben eerder samengewerkt en dat beviel goed.’’

,,Hij liet mijn naam vallen bij Dick. Grappig: Dick belde zelf, net op het moment dat ik bij mijn club HBS een training verzorgde. Ik zag op mijn telefoon de gemiste oproep, maar omdat het een oud nummer van Dick betrof, dacht ik eerst dat ik in de maling werd genomen. Maar het werd me snel duidelijk dat het ging om een serieus aanbod en nadat we elkaar hadden getroffen, was ik er snel uit: deze kans wilde ik niet laten lopen.’’

Maar dan moeten nog pijlsnel een aantal zaken geregeld worden…

..Zeker! Allereerst moest ik natuurlijk tostemming zien te krijgen van mijn werkgever. Bij ESPN deden ze helemaal niet moeilijk, ze gunden me deze ‘buitenkans’ en gaven me onbetaald verlof.’’

,,Uiteraard had ik ook toestemming nodig van het thuisfront. Mijn vrouw gaf aan dat het ‘veel geregel op zeer korte termijn’ zou worden, maar ze stond er hetzelfde in als ESPN: dit was een aanbod dat maar één keer voorbij zou komen en dat ik niet mocht laten schieten. Wat zeker hielp: bij Curaçao werd gewerkt met het Family Plan, wat erop neerkwam dat de vrouwen en naaste familie van spelers en stafleden welkom waren in het hotel en daar ook mochten verblijven. Daar kon ik haar mee paaien, haha. Mijn vrouw en dochter zijn een weekje langs geweest in Miami en hebben onder andere de openingswedstrijd tegen Duitsland kunnen bezoeken.’’

Curaçao-perschef Vincent Schildkamp (rechts) luisterend naar het volkslied, naast assistent-trainer Dean Gorré en teammanager Wouter Jansen.

In het NPO 1-programma De Perstribune, waar je in maart te gast was, noemde je Kees Jansma als één van de twee collega’s waar je het meest van hebt opgestoken. Heb je hem nog gesproken alvorens perschef te worden van The Blue Wave?

,,Ja. Dat vond ik heel belangrijk, omdat Kees en ik al dertig jaar collega’s zijn en een goede band hebben. Ik wilde weten hoe hij er tegenover stond. ‘Wat ik voor mezelf besloten heb, daar sta jij buiten’, zei Kees. ‘Ik gun je dit van harte’. Dat hij het oké vond, was voor mij van grote waarde. Daarna hebben we niet meer gesproken over wat er is gebeurd, maar heeft Kees alles keurig professioneel aan me overgedragen.’’

Wat kwam er allemaal op je af?

,,Pfff, een heleboel, veel meer dan me was voorgespiegeld. Curaçao stond uiteraard flink in de belangstelling als kleinste land ooit dat zich voor een WK had weten te plaatsen, ook nog eens onder leiding van de oudste coach van het toernooi. Al ruim voor onze eerste wedstrijd werd ik overspoeld met aanvragen voor interviews. Die kwamen echt vanuit alle hoeken van de wereld; van Chili tot India en alles wat zich daartussen bevindt.’’

,,Alleen al voor de officiële perspresentatie in Noordwijk moest ik achttien camerateams accrediteren. In overleg met Dick, de bond en de spelers was afgesproken dat we zoveel mogelijk verzoeken wilden honoreren, omdat alle aandacht voor het eiland als wenselijk werd gezien. Openheid was de grondhouding. Ik stond daar precies hetzelfde in. Ik had Dick in ons eerste gesprek gezegd dat ik absoluut niet meewilde om politieagent te spelen.’’

Dat heb je geweten…

,,Dat kun je wel stellen. De training voor de marathon van Berlijn, in september (Vincent hoopt zijn persoonlijk record van 3.29 aan te scherpen, pvdm) is er volledig bij ingeschoten. Of nee, ik heb in het hotel welgeteld twee keer op de loopband gestaan. Door de tijdsverschillen kwamen de aanvragen vrijwel 24 uur per dag binnen. Als ik om zeven uur ’s ochtends mijn telefoon en laptop weer aanzette, was het meteen raak. Na de geweldige 0-0 tegen Ecuador kwamen er alleen al voor onze uitblinkende doelman Eloy Room veertig interviewaanvragen binnen. In overleg met hem hebben we dat moeten reguleren en ja, dan moet je keuzes maken.’’

Wouter Jansen, Dick Advocaat, assistent-trainer Cor Pot en Vincent Schildkamp (vlnr) in het hotel te Miami.

,,Ook na de 7-1 tegen Duitsland was het een gekkenhuis. Iedereen wilde spreken met Livano Comenencia, de maker van de eerste WK-goal ooit voor Curaçao. Ik moet zeggen dat de spelers relaxt bleven. Ik betrapte me er zelf op dat ik tijdens de wedstrijden stik- en stiknerveus was; dat heb ik bij mijn werk voor ESPN nooit. De spelers vonden de aandacht wel mooi. Dat komt natuurlijk ook omdat ze veelal bij clubs spelen die een stuk minder aandacht krijgen. (zo speelt aanvoerder Leandro Bacuna bij Igdir FK, afgelopen seizoen dertiende in de Turkse tweede divisie, pvdm). Als dan ineens een journalist van La Gazzetta dello Sport met je wil praten, vinden ze dat heel erg leuk.’’

Bijzondere verzoeken gehad?

,,Ja. Zo was er een influencer die eigenlijk niet eens een verzoek had, maar een plan. Hij dacht dat het wel leuke content op zou leveren als hij met de selectie mee ging trainen.

Hij dacht dat dit gewoon kon. Fascinerend om mee te maken. Ook kwam er een Mexicaanse journaliste langs op de dag dat Tyrese Noslin van Telstar als speler de ‘persdienst’ had. Haar eerste verzoek was of hij even wilde dansen op de wijze waarop de ploeg na afloop in de kleedkamer danste. Toen heb ik even ingegrepen; we zijn op een WK en daar moet het toch vooral over voetbal gaan. Hoe bijzonder de deelname van Curaçao ook was, het moet wel serieus blijven.’’

Was er in de stadions goed te werken?

,,Zeker. Je zit wel vast aan de mediaprotocollen van de FIFA, maar dat is goed verlopen. Meteen na de wedstrijden merkte ik wel dat ik als enige mediaman niet op drie plekken tegelijk kon zijn, maar het loste zich altijd op. We hebben van de FIFA in elk geval geen wanklank gehoord.’’

,,Het was ook mogelijk om verzoeken in te dienen zodat je buiten de protocollen kon werken. Zo kregen wij na de wedstrijd tegen Ecuador te maken met het bezoek van de koning, zijn vrouw en hun jongste dochter. Wij wilden per se dat álle spelers en stafleden in de kleedkamer zouden zijn als zij langskwamen. Daar heb ik met de FIFA even over moeten stoeien, maar uiteindelijk kregen we het voor elkaar dat we daarvoor twaalf minuten kregen. Op de seconde af twaalf minuten.’’

En dan zit het avontuur er na drie wedstrijden op…

,,Dat kwam natuurlijk niet helemaal onverwacht. Toen ik op de terugvlucht na de wedstrijd tegen Ivoorkust in het vliegtuig zat, voelde ik me ineens bekaf, echt kapot. In de weken daarvoor had ik nergens last van. Afgelopen zondag was ik weer thuis; ik moet zeggen dat m’n eigen bedje me uitstekend beviel.’’

Straks weer naar De Geusselt en Woudestein…

,,Ha, ja, maar geen enkel probleem hoor. Ik heb eerst een week vrij en dan begin ik met het presenteren van ESPN Vandaag. Vervolgens gaan we als gezin op vakantie, naar Mauritius. In de tweede speelronde van het betaald voetbal, half augustus, stroom ik weer in. Prima.’’