‘Heel wat anders dan sporters bevragen in een mixed zone’

Pensionado Henk van der Sluis schreef boek over cultgroep HET

(Door Hans Klippus)

Na meer dan veertig jaar in de sportjournalistiek heeft Henk van der Sluis (73) als pensionado een verrassende ‘afslag’ genomen. De voormalige redacteur van AD Sportwereld en Het Parool heeft een lijvig boek geschreven over de sixtiesgroep HET en de hit ‘Ik heb geen zin om op te staan’.

Hoe is dat idee ontstaan, Henk?

“Na mijn vertrek bij het AD, tien jaar geleden, wilde ik op een of andere manier iets blijven schrijven – want dat is toch het leukste wat er is. Ik herinnerde mij toen dat ik als 13-jarige hartstochtelijk fan was van HET. Ik hoorde destijds dat ze als publiciteitsstunt met een bed het verkeer op de Amsterdamse Dam hadden geblokkeerd. Ik kocht meteen de single met het nog altijd herkenbare zinnetje ‘met mijn grote blote voeten op het kouwe zeil’ en verzamelde alles wat ik over de groep kon vinden in Hitweek en muziekbladen als Teenbeat en Muziek Expres.
“Ik heb dat mapje opgezocht, de verhalen weer gelezen en toen gedacht: wat is terechtgekomen van die muzikanten? Ik ben dat gaan uitzoeken en nu ligt er een dik boek. Rijkelijk geïllustreerd dankzij de plakboeken van de betrokkenen.”

Was er wel een raakvlak met de sportwereld?

“Ja, ik heb het laatste interview gehad met Bob Bouber, de bedenker van HET en de hit, en die vertelde dat hij doelman was geweest bij DWS. Ik heb een mooie foto van hem gevonden bij die Amsterdamse club tijdens de kampioenswedstrijd van Sparta in het Olympisch Stadion in 1959. Later is Bouber ook nog keeper geweest bij de Zwarte Schapen, de voorloper van Almere City FC waarvan ik sinds tien jaar een seizoenkaart heb. De foto staat uiteraard in het boek, met een QR-code, zodat je bewegende beelden van DWS-Sparta kunt oproepen.”

Je bent door je boek terechtgekomen in een heel andere wereld.

“Als klein jochie droomde ik ervan goalgetter van het Nederlands Elftal te worden, of anders drummer in een beatband. De popjournalistiek leek mij ook wel wat. Het werd dus de sportverslaggeverij, ook een droombaan. Wie kan zeggen dat hij erbij was toen Oranje in 1988 de Europese titel won en vijf Olympische Spelen heeft meegemaakt?
“Maar het was een verademing om na mijn pensionering alsnog te belanden in de wereld van de popmuziek. Ik heb veel nieuwe, fijne contacten opgedaan. De toegankelijkheid en openhartigheid van de mensen die ik benaderde, vond ik opvallend groot. Het was wel heel wat anders dan sporters bevragen in een mixed-zone. Een verfrissende ervaring.”

Hoe is het boek ontvangen?

“De reacties waren lovend na de presentatie bij Concerto, de bekende Amsterdamse platenzaak en uitgeverij. Kranten als het AD, Het Parool en de Volkskrant hebben één of meer pagina’s aan het boek gewijd. In verschillende radioprogramma’s zoals die van Jurgen van den Berg, Felix Meurders en Hans Schiffers heb ik erover mogen vertellen. En Johan Derksen prees het boek op tv nadrukkelijk aan tijdens Voetbal Inside. Dat was een reclamespotje van anderhalve minuut waar ik erg blij mee was. Of het een garantie is voor een bestseller weet ik natuurlijk niet, maar geld is nooit mijn uitgangspunt geweest. Ik wilde gewoon een mooi boek in handen hebben en dat is gelukt. Vormgever Henk Tijbosch heeft er iets unieks van gemaakt.”

Al plannen voor een volgend boek?

“Er gaat veel tijd en energie zitten in het schrijven van een boek. Dat heb ik eerder ondervonden bij mijn boek over de triatlon en de uitgave die ik samen met Cees van Nieuwenhuizen heb samengesteld over de sportredactie van Het Parool in de jaren zeventig en tachtig. Het werken aan het boek over HET was het meest intensief. Aan zoiets begin ik niet meer, maar ik zou bijvoorbeeld nog wel een biografie willen schrijven over sixties zangeres Bojoura, over wie nog altijd een waas van geheimzinnigheid hangt en over wie, denk ik, veel te vertellen is. Ze is ooit ontdekt door Earring George Kooymans. Een sportboek wordt het in elk geval niet, daar zijn er al genoeg van.”